Information worker. Amateur Photographer. Movie-addict. News junkie. Book lover. Dog Person. Tweeting @orestisf
* de minimis non curat praetor / the praetor does not concern himself with trifles.
Από τις 24 έως τις 27 Νοεμβρίου 2010 διεξήχθη στη νεότευκτη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση ένα διεπιστημονικό συνέδριο για τον ελληνικό πολιτισμό και τον ρόλο του στην σύγχρονη κοινωνία, με τον τίτλο "Οι Διάλογοι των Αθηνών".
The British philosopher, Simon Critchley, sounded an early warning that the Dialogue form of debate was no soft option.
In a culture when opinion is more fashionable than reasoning, and sensitivity to others' opinions is too often preferred to the stiletto needed to change minds, there was always the danger that we would have the The Athens Monologues instead.
At the end, after four days of talking, it was clear that some speakers had noted (or hardly needed to note) what Critchley had said, that others had struggled succesfully to abandon pre-prepared nostra, and others would probably never do so.
Στους Διαλόγους των Αθηνών, που οργάνωσε το Ιδρυμα Ωνάση, κατά την έναρξή του ετέθησαν ενδιαφέροντα ερωτήματα για το πώς η αρχαιοελληνική κληρονομιά μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην ανάγνωση του παρόντος. Η τραγωδία, η ιστοριογραφία, η ρητορική, η φιλοσοφία, η δημοκρατική πράξις προσφέρουν πλούσιο οπλοστάσιο εννοιών και στοχασμού, εντοπιζόμενα όλα στον πυρήνα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Ιδίως στην εποχή της βαθιάς και διαρκούς κρίσης που διανύουμε, έννοιες όπως Υβρις, Νέμεσις, Κάθαρσις, Λόγος, Μέτρο, Μέτοικος, Ικέτης, Ξένος, Μήτις κ.λπ., πυρηνικές όχι μόνο στην τραγωδία, αλλά και στο έπος και στη ρητορική και στη φιλοσοφία, μάς βοηθούν να ξαναδούμε τον καιρό μας, τις αντινομίες των κοινωνιών, τις ανεπάρκειες των πολιτικών συστημάτων, το ηθικό έλλειμμα, τις ιδεοληψίες που παραμερίζουν βίαια τον αναστοχασμό.
Οι ομιλητές, και ιδίως ο κινηματογραφούμενος σπουδαίος Γερμανός δημιουργός του θεάτρου, ο Πέτερ Στάιν, επεσήμαναν ότι η τραγωδία, ως αναστοχασμός της ανθρώπινης κατάστασης, μάς βοηθά να αντέξουμε την ανθρώπινη μοίρα, σαν γενναίοι, σαν ήρωες, και επιπλέον μας βοηθά να δούμε τον κόσμο πολιτικά: εγγεγραμμένο στη μακρά διάρκεια αλλά και στο ενοχλητικό, κάποτε αμείλικτο, παρόν.